Ubeskrivelegt!
I dag tenkte eg at eg skulle fortelje noko som hende på Impuls, noko som eg ser tilbake på og gler meg over.
Vel, til saka. På fredagskvelden var det ein fyr som delte eit vitnesbyrd:
“Han hadde heilt plutseleg i omtrent 10 sekund hatt ein intens smerte i øyrene som han definerte som øyresus. Han hadde ALDRI i sitt liv hatt noko smerte i øyrene, og han var overtydd om at dette var frå Gud, og at det var ei meining med det.
Nokon dagar seinare var han ute for å kjøpe sko. Då han kom inn i skobutikken kjende han med eitt noko i han som gjorde at han tenkte at det var nokon i butikken han skulle finne som hadde problem med øyrene. Han kjøpte seg eit par med sko, og ho dama i butikken gjekk mor pauserommet. Noko i han sa at det var ho. So han banka på døra på pauserommet og spurde om ho hadde problem med øyrene sine; det hadde ho! Og det hadde ho hatt i alle år; øyreverk og øyrebetennelsar, og ingenting hadde hjelpt ho. Denne mannen spurde då om å få be for ho. Det fekk han. Same kvelden hende ikkje noko, men nokre dagar seinare var hu heilt helbreda frå all smerte og verk i øyrene!”
Utruleg konge! Etter at han hadde delt dette kjende eg med eitt at mitt venstre øyre verka som berre det. Eg har aldri kjend noko liknande. Du kan sjå føre deg at å vere på ein lovsongskonsert med nokon tusen folk på ikkje akkurat gjorde so godt. Eg tenkte at eg kunne gå tiil forbøn neste dag då, for eg er overtydd om at det verkar. Før møtet neste morgon har det site ein gjeng forbedarar og fått såkalla kunnskapsord; ord som ein gjennom bønn eller anna vil seie ein har fått direkte frå Gud. Ord som hovudverk, kneskade og øyresus vart lest opp. Då tenkte eg at eg bør i alle fall gå å få nokon til å be for meg, i tillegg verka det eine øyret noko sjukt!
So når forbønen byrja gjekk eg og fann ei vaksen dame som eg fortalde det eg nett har skrive her, og ho byrja og be for meg. Vi ba lenge i saman. Fyrst hende det ingenting og eg merka at eg var litt skuffa, men so, mens vi stod der, byrja føtene mine å riste! Eg klarte ikkje å stå på mine egne bein! Men samstundes hadde eg ei god kjensle inni meg; eg er elska, og det er noko godt som skjer no.
Eg veit at Gud arbeidar med og i meg. Eg er langt ifrå perfekt og eg som alle andre har mine ting som eg slit med. Men eg har vissheten om at noko større enn meg sjølve bryr seg, og at eg ikkje er åleine om det! Det gjer meg styrke til om att og om att reisa meg når eg har falt.
Hallelujah!
Kommentarer (0)Sjokolade!
Kvifor skal det vere slik at vi får dårleg samvittighet fordi vi nokon gonger tenkjer litt på oss sjølve? Kvifor må vi gong etter gong kjenne den stikkande kjensla etter vi har gjort noko bra for den vi er? Eg har tenkt litt mykje på akkurat det i det siste; og eg kjem ikkje fram til noko svar. Vi har då lov til å vere gode mot oss sjølve i ny og ne? Har vi ikkje? Vi er framleis hovudpersonen i vårt eige liv, er vi ikkje?
Kanskje seier vi i frå om at vi treng kvile, vi treng fri frå jobb eller at vi vil ta oss tid til det vi har lyst til og dette gjer oss ei kjensle av å vere egoistiske. Vanlegvis tenkjer vi kanskje ikkje så mykje på oss sjølve og så når vi gjer det så skal vi kjenna på at vi kunne gjort noko anna vi heller “burde”. Eg veit ikkje om det er noko fleire enn meg kjenner på, men eg vil tru det. Og det er ikkje noko kjekt å ha det slikt, for då er ein ikkje 100% tilstades i noko ein gjer; når ein gjer det ein “bør” så tenkjer ein på det ein heller ville gjort, og omvendt.
Dette gjer meg noko å tenkja på(1.Samuelsbok 25. 30-32):
Når då Herren gjer som han har sagt, og lèt deg få alt det gode han har lova deg, herre, og set deg til fyrste over Israel, då skal du ikkje kjenna deg utrygg eller ha samvitsagg, herre, fordi du har drepe skuldlause menneske og teke deg sjølv til rettes. Men når Herren gjer vel imot deg, kom då i hug tenestkvinna di, herre!»
Det som vert sagt her er at om vi drep eit anna mennesk eller om vi tek oss 5 minutt i ein travel kvardag skal vi ikkje ha dårleg samvittighet for det! Det er noko flott å tenkja på!
Motivet på biletet gjer meg glad akkurat no. Eit kubbelys, men ikkje berre eit kubbelys. Lys er jo diverse bilete på mykje, men dette kubelyset er so fantastisk at det duftar sjokolade!
Hjartet har eg fått til jul av Bettina, ei god venninne. Det er slik kakemanndeig, og kaka er utruleg hard no, men eg har ikkje hatt hjarte til å ete det.
Kva gler deg nett no? Og har du problem med at du får ei kjensle av dårleg samvittighet når du gjer ting?
Kommentarer (1)06.Mars 2010
Hei! I dag har eg vore ute og tatt nokre bilete. Her for nokre veker sidan var eg så heldig at eg fekk eit kamera av tante og onkel! Det er mykje betre enn det eg har bruka før, so no får de sikkert sjå meir bilete framover. Eg gler meg!
(Ja, her såg de noko av resultatet..)
Ha ein flott dag!
Kommentarer (0)Hei, folkens!
Eg har no flytta bloggen min her til bloggbyen. Kvifor? Jo, fordi eg har i lang tid ynskja forandring. No arbeidar eg med designet og slikt. So det kjem til å ta ei lita stund før eg får alt slik eg vil ha det. I mellomtida bed eg dykk om å vera tolmodige.
- Ann Elin
Kommentarer (0)My boobs are all okay!
That’s right! And so are ur’s!
Noko å sjå fram til!
Året til no har vore.. Tja, som alle andre dagar. Eg har gått på skulen, arbeidd og vore med venene mine. I tillegg er eg og så heldig å ha tryna ein del som følgjer av is. Ganske så morosamt skal eg seie! Kor utruleg mykje "løgnare" har vi det ikkje no? Eg elskar det. Latter er digg. Ein er som regel glad, og noko er morosamt. Kan det verta betre?
Kommentarer (0)
Er det mogleg?
Eg sit her i senga mi og ser rundt meg. Rommet mitt er nemleg ikkje så lite at det gjer noko. Eg har alt eg trengjer og mykje skrap som eg i grunn ikkje treng. På nattbordet mitt står restane etter frukosten min; middagen frå i går. No tok eg meg nett i å tenkje at eg ikkje vil ete det, sidan det er kaldt no. Det gjer meg vondt i grunn. Over store deler av verda er det folk som sveltar, og eg kan ikkje eigong ete min kalde frukost når magen min gjer beskjed om at det er tid for mat..
Eg vil ikkje dette lenger..
Ærleg talt er eg nokså lei av at bloggen min berre inneheld ting som eg gjer og slikt. Sånn eg tenkte om bloggen eg skulle før eg starta skulle den vera noko annleis, noko som ein ikkje les på andre bloggar. Men det er nok av bloggarar som fortel om dagleglivet sitt. Og for all del, det er veldig fint det og, det er ikkje det eg seiar. Men det er så mykje usagt i å ha ein blogg som er "lik" ein annans. Og vi menneske er jo alt anna enn like. Alle er skapte ulike. Kvifor då blogga om dei same tinga? Kvifor då gå med dei "kule kleda", som andre har godkjent? Kvifor då late som om ein er noko ein ikkje er?
Nest siste dag i desember og 2009!
Heihei! Ei stund si eg har tatt meg tid til å posta noko her. Har hatt ei flott jul isaman med familien min. Julafta var ein utruleg spanandes dag; vakna opp til snop i julestrømpen, slappa av foran fjernsynet med gode disney-seriar og etterkvart eit klipp av Askepott, selskap hjå syskenbarnet mitt, god lukt i frå pinnekjøtet, kyrkje, juleevangelium og etterkvart og pakkar og riskrem. Til jul fekk eg i år mest nyttige ting; ein mascara, ei ergonomisk "plate" til å ha pc-en på og mykje anna flott.
Eg gler meg som ein unge!
GoAnimate.com: Bettina and Anns trip to Seattle by Annilin
Like it? Create your own at GoAnimate.com.
Kommentarer (0)| m | ti | o | to | f | l | sø |
|---|---|---|---|---|---|---|
| « jun | ||||||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | |||
Arkiv
- juni 2010 (2)
- april 2010 (4)
- mars 2010 (3)
- februar 2010 (1)
- januar 2010 (6)
- desember 2009 (5)
- november 2009 (5)
- oktober 2009 (4)
- september 2009 (14)
- august 2009 (9)
- juli 2009 (8)
- juni 2009 (34)
- mai 2009 (26)
- april 2009 (1)
Siste kommentarar:
Søk i bloggen
Å få en egen blogg er lett. Følg de enkle stegene så er du i gang på få minutter. Lag en blogg NÅ!
Ann Elin
benjamin