Kva om det fins nokon som godtek deg for den du ER og ikkje det du strevar etter å bli? Kva om det fins nokon som syns du er så utruleg flott og som elskar deg over alt? Kva viss eg seiar at det fins noko eller nokon som ville gjere ALT for å verte kjend med akkurat DEG? Skal eg leggja til at nokon har valt å døy, for DEG, og for alt det gale du gjer. Eg vel å tru at det er sant, at nokon passar på meg og berre vil meg godt. I tillegg har eg ein ven eg alltid kan prate med, som stiller opp når eg treng han, som aldri er optatt med noko anna eller som vert sur på meg. Det handlar berre om å tru, og eg har ikkje angra på valet eg tok. Sjølvsagt vart ikkje livet mitt berre fryd og gammen, det er ikkje det det handlar om; eg har mine stunder som andre, det kan eg lett seie. Men atskilleg betre vil eg våga å beskriva livet mitt som; det har meir verdi, eg ser på meg sjølv som noko, eg har lært å godta meg sjølve som den eg er og synast i grunn at eg er heilt OK. Det er du og!

Kim Walker – Ei utruleg god dame.

- Ann Elin.